Rozkład kart

Krzyż Celtycki

Krzyż Celtycki to najbardziej znany rozbudowany rozkład tarota. Dziesięć kart tworzy krzyż z sześciu kart i stojącą obok pionową kolumnę z czterech. Układ spopularyzował Arthur Edward Waite, który opisał go w 1910 roku w swojej książce o talii Rider-Waite-Smith. Kolejność i nazwy pozycji różnią się w zależności od źródła.

Do czego służy Krzyż Celtycki

Rozkład nadaje się do tematów, które zajmują Cię od dłuższego czasu i mają kilka warstw: zmiany kierunku zawodowego, związku, który utknął w miejscu, przeprowadzki. Oddziela to, co dzieje się w środku, od tego, co działa z zewnątrz, i zestawia początki sprawy z możliwym kierunkiem. Na szybkie codzienne pytanie jest za duży. Zarezerwuj spokojne pół godziny i przygotuj długopis oraz kartkę.

Dziesięć pozycji w skrócie

Krzyż: karta 1 leży pośrodku i pokazuje obecną sytuację. Karta 2 leży na niej w poprzek i nazywa to, co hamuje albo stanowi wyzwanie. Karta 3 leży powyżej i oznacza świadomy cel, karta 4 poniżej – fundament. Karta 5 pokazuje to, co już za Tobą, karta 6 to, co jako następne wchodzi w pole widzenia.

Kolumna po prawej, od dołu do góry: karta 7 opisuje Twoją własną postawę, karta 8 otoczenie, karta 9 nadzieje i obawy. Karta 10 podsumowuje, w którą stronę zmierzają sprawy, jeśli wszystko potoczy się tak jak dotąd. To kierunek, a nie wyrok.

Jak rozłożyć Krzyż Celtycki

Zanim potasujesz, zapisz pytanie i dziesięć pozycji. Rozłóż karty w kolejności od 1 do 10. Najpierw przeczytaj mały krzyż z kart 1 i 2 – sedno sprawy. Potem porównuj pary: cel i fundament, przeszłość i to, co nadchodzi, własną postawę i otoczenie. Na koniec policz, ile wypadło Wielkich Arkanów i jakie kolory się pojawiły. Ich nagromadzenie pokazuje, która płaszczyzna dominuje w obrazie.

Przykład w skrócie

Marta pyta, jak naprawdę odnosi się do swojego pragnienia, by pracować na własny rachunek. Pośrodku leży Ósemka Kielichów – postać zostawia za sobą pełne kielichy; w poprzek na niej Czwórka Pentakli – ktoś kurczowo trzyma swoje monety. Sedno staje się widoczne: chęć odejścia i trzymanie się bezpieczeństwa jednocześnie.

Jako fundament wypada Trójka Pentakli, wspólna praca rzemieślnicza; jako otoczenie Dziesiątka Kielichów, rodzina pod tęczą. Marta nie wyczytuje z tego odpowiedzi, lecz dwa zadania: trzeźwo przeliczyć swoje oszczędności i szczerze porozmawiać z rodziną.

Granice dużego rozkładu

Dziesięć kart daje dużo materiału, a wraz z jego ilością rośnie pokusa, by wybrać sobie pasującą historię. Sprzeczności między kartami są normalne i nie oznaczają błędu. Karta 10 nie przepowiada zakończenia. Nie powtarzaj rozkładu tego samego dnia z tym samym pytaniem. Gdy chodzi o zdrowie, umowy, pieniądze albo kryzys psychiczny, obraz kart nie zastąpi rozmowy z ludźmi, którzy są do tego przygotowani.